Dziecko rozpoczynające naukę szkolną powinno:
- posiadać zdolność rozumienia podstawowych pojęć abstrakcyjnych (kształt, wielkość, kierunek, odległość, czas, liczba),
- umieć formułować dłuższe wypowiedzi słowne i opowiadać,
- mieć mowę prawidłowo wykształconą zarówno pod względem gramatycznym jak i artykulacyjnym,
- umieć koncentrować się przez dłuższą chwilę,
- cechować je musi dobra sprawność ruchowa,
- umieć współdziałać w grupie rówieśniczej, podporządkowywać się regułom i poleceniom dorosłych,
- umieć opanowywać swoje emocje,
- przejawiać niezbędne minimum poczucia obowiązku i zainteresowanie nauką.
Jak Twoje dziecko przygotowane jest do podjęcia nauki w szkole?
DOJRZAŁOŚĆ FIZYCZNA
Rozwój sprawności ruchowych odbywa się w ścisłym związku z dojrzewaniem układu nerwowego i narządów ruchu. 6 letnie dziecko jest już dość zręczne, jego ruchy staja się skoordynowane i harmonijne. Szybko rozwija się jego zwinność, natomiast słabiej siła fizyczna. Ruchy stają się płynne, dziecko może wykonać tzw. kombinacje ruchową. 6 latek potrafi podrzucić i złapać piłkę, pokonywać przeszkody i wykonywać ćwiczenia równoważne.
DOJRZAŁOŚĆ UMYSŁOWA
Dziecko posiada pewien zasób wiedzy o świecie, jest aktywne poznawczo, chce się uczyć, zdobywać wiedzę, poznawać nowe zjawiska, interesuje się czytaniem i pisaniem. Potrafi uważnie i ze zrozumieniem słuchać. Posiada umiejętność swobodnego i zrozumiałego dla otoczenia wypowiadania się. Jest na etapie myślenia konkretno-obrazowego, umie koncentrować się przez dłuższą chwilę.
DOJRZALOŚĆ SPOŁECZNO-EMOCJONALNA
Dziecko jest w znacznym stopniu samodzielne. Łatwo i chętnie nawiązuje kontakty zarówno z nauczycielami jak i rówieśnikami. Posiada umiejętność współdziałania i współpracy w grupie, potrafi podporządkować się niezbędnym wymaganiom dyscypliny. Jest obowiązkowe, wytrwale i wrażliwe na opinię innych ludzi. Cieszy się z osiągnięć całej grupy. Jest odpowiedzialne za podjęte zadania. Rozpoczętą pracę stara się doprowadzić do końca, pomimo zmęczenia.
Osiągnięcie dojrzałości emocjonalnej pozwala mu przeżywać pozytywne emocje solidarności, życzliwości i przyjaźni oraz reagować w sposób adekwatny do sytuacji.
Ważne jest, aby dziecko wykonując swoje szkolne obowiązki było przekonane, że to co robi jest ważne i potrzebne.
Rodzice powinni
- przyzwyczajać dziecko do tego, ze ma obowiązek zapamiętać polecenia nauczyciela dotyczące pracy domowej,
- pomagać w razie potrzeby, ale dyskretnie
- umożliwić dziecku praktyczne zastosowanie zdobytych wiadomości i umiejętności
Człowiek nie lubi, gdy mu przeszkadzają w pracy. Nauka dziecka to praca i trzeba ją szanować. Pamiętajmy, że dzieci w młodszym wieku szkolnym mają jeszcze problemy z koncentracją uwagi i raz oderwane od nauki, będą miały duże trudności z powtórnym wdrożeniem się do pracy.
WAŻNE RADY DLA RODZICÓW
Wspieraj dziecko w rozwoju jego mocnych stron.
Nigdy nie zawstydzaj swego dziecka.
Cierpliwie wysłuchaj relacji swego dziecka z pobytu w szkole. Uwagi i swoje opinie zachowaj na później. Po przemyśleniu, wróć do rozmowy z dzieckiem.
Nie stosuj wymówek i gróźb – one nie pomogą Twemu dziecku w polubieniu szkoły.
Pozwól swojemu dziecku samodzielnie ustalić godziny nauki i odrabiania lekcji, dopilnuj jednak, by wywiązywało się z tego należycie.
Wystrzegaj się ciągłych porównań własnego dziecka z jego rówieśnikami.
Pamiętaj, że zawsze możesz szukać pomocy i wsparcia u wychowawcy, dyrektora szkoły, innych specjalistów, by Ci pomogli.
W przypadku niepowodzeń w szkole wspólnie z dzieckiem szukaj ich przyczyn i sposobów przezwyciężania
Opracowanie
Agnieszka Zawojska - Sokołowska
Źródło – materiały dla nauczycieli wydawnictwa MAC Edukacja